PAUSE HERE

Monday, April 25, 2016

Falsafah dan Pandangan Tokoh-tokoh Pendidikan Awal Kanak-kanak

Falsafah dan Pandangan Tokoh-tokoh Pendidikan Awal Kanak-kanak
Pada peringkat awal, terdapat pelbagai falsafah dan pandangan daripada tokoh-tokoh bagi mengendalikan pengajaran dan pembelajaran kanak-kanak.
1.1  Imam al-Ghazali
Tokoh Islam yang pertama adalah Imam Al-Ghazali. Imam al-Ghazali telah mengemukakan beberapa pandangan dan idea-idea beliau tentang pendidikan awal kanak-kanak. Menurut Azizah dan Zainun(2005) pandangan daripada Kitab Ihya Ulumiddin mengenai pendidikan kanak-kanak oleh Imam Al-Ghazali adalah seorang kanak-kanak harus dididik sejak lahir. Seorang bayi jangan diberikan kepada orang lain kecuali perempuan yang kuat agama dan mulia tingkah lakunya. Ini bermakna, perempuan yang berakhlak mulia sesuai dijadikan contoh kepada anak-anak kecil yang baru ingin mengenal dunia.
            Seterusnya, Imam al-Ghazali menyatakan bahawa didiklah kanak-kanak dengan pelajaran agama, adab sopan, adab makan minum, mencuci badan, berwuduk dan bersembahyang. Adab sopan haruslah dipupuk sejak daripada kecil lagi, bak kata pepatah melentur buluh biarlah dari rebungnya. Kanak-kanak juga akan lebih berabad jika dididik dengan pegangan agama yang kuat.Tingkah laku yang mulia, merendah diri, tidak berbohong, beserdehana dalam perlakuan, tidak bekawan dengan orang jahat dan tidak berbangga juga merupakan idea dan pandangan Imam al-Ghazali dalam pendidikan awal kanak-kanak. Apabila mereka melangkah ke alam remaja mahupun dewasa, mereka akan berkelakuan baik kerana telah dididik untuk melakukan amalan yang mulia dan lebih menghormati orang yang lebih tua daripada usianya.
            Bersikap tegas dengan kanak-kanak, jangan biasakan mereka bersenang-senang, berseronok atau bermanja-manja apabila bergaul dengan mereka. Pandangan ini dikemukakan oleh Imam al-Ghazali untuk mengelakkan kanak-kanak bersikap kurang ajar dan tidak menghormati orang tua dan ibu bapa apabila mereka dewasa kelak.Seterusnya, tidak boleh keterlaluan apabila mendera kanak-kanak. Tidak boleh menceuh dan menimbulkan kebencian dalam diri mereka haruslah dielakkan dalam diri setiap keluarga ataupun penjaga kanak-kanak itu. Walaupun dalam Islam menekankan untuk bersikap tegas, namun kita haruslah mengelakkan sikap keterlaluan dalam menghukum kanak-kanak tersebut apabila mereka melakukan kesalahan, sebaliknya kita haruslah menyayangi dan membimbing kanak-kanak tersebut.
            Di samping itu, memperelokkan fitrah dan membentuk naluri mereka. Sebagai seorang pendidik mahupun ibu bapa, kita mestilah menunjukkan sikap yang baik dan positif dihadapan kanak-kanak. Ini disebabkan, kanak-kanak akan mengikut segala kelakuan yang orang dewasa lakukan dihadapan mereka. Jika kita menunjukkan sikap yang buruk, mereka serta merta akan mengikut tingkah laku kita. Oleh itu, kita mestilah menunjukkan sikap yang positif.Selanjutnya, dengan menyuruh kanak-kanak bermain, kanak-kanak dapat membantu perkembangan fizikal serta menguatkan otot mereka. Sifat kanak-kanak yang memang suka bermain. Kita tidak seharusnya menyekat masa bermain mereka dengan hanya belajar sepanjang masa. Kanak-kanak akan berasan tertekan dan akan memberi kesan apabila mereka melangkah ke alam remaja. Dengan bermain atau melakukan aktiviti di luar kelas, kanak-kanak dapat berehat setelah penat belajar.
            Antara nasihat Imam al-Ghazali kepada guru ialah agar dapat mengajar kanak-kanak tersebut mengikut kemampuan mereka. Ini kerana, kemampuan dan perkembangan setiap kanak-kanak adalah berbeza. Selain itu, perbaiki kelakuan buruk kanak-kanak dengan ‘rahmah’ bukan dengan cara menemplak (Azizah dan Zainun, 2005) mereka apabila mereka melakukan kesalahan. Jika kita terus menerus menempelak kanak-kanak ini, mereka akan berasa takut untuk belajar dan menimbulkan kebencian dalam diri mereka. Setiap pendidik mestilah mengelakkan perkara ini berlaku agar dapat menimbulkan suasana keharmonian dalam sesebuah kelas. Guru juga tidak perlu mengharapkan ganjaran tetapi perlu menunjukkan model tingkah laku yang baik.
1.2 Ibnu Khaldun
Tokoh Islam yang kedua pula iaitu Ibnu Khaldun. Antara pendapat beliau pada peringkat permulaan pendidikan awal kanak-kanak ini iaitu, jangan diajar kanak-kanak perkara-perkara yang susah. Kanak-kanak haruslah diajar daripada perkara yang senang hingga perkara yang susahsecara berperingkat-peringkat. Oleh itu, kanak-kanak ini dapat memperbaiku kelemahan diri mereka dari semasa ke semasa dengan bimbingan dan bantuan guru mahupun ibu bapa mereka sendiri. Seterusnya, memperbanyakan latih tubi secara berterusan agar mereka dapat mengetahui kelemahan mereka dalam sesuatu topik atau mata pelajaran tersebut. Dengan menggunakan benda-benda maujud iaitu benda yang konrit dan menggunakan bahan bantu mengajar, kanak-kanak dapat merasa dan melihat sendiri sesuatu benda itu agar otak mereka berkembang dan menambahkan ilmu pengetahuan mereka.
            Pendapat beliau tentang pendidikan awal kanak-kanak juga ialah kanak-kanak tidak seharusnya dibebankan dengan perkara yang diluar kemampuan mereka sendiri. Ini boleh menyebabkan mereka tidak mahu belajar dan mencerca mata pelajaran yang diajar. Kita tidak seharusnya memberi bebanan kepada kanak-kanak seperti memberi latihan yang banyak untuk disiapkan dalam masa satu hari sahaja ataupun memaksa kanak-kanak tersebut membaca, mengira dan menulis dalam jangka masa yang lama.Beliau juga mencadangkan agar kanak-kanak di peringkat pra sekolah hendaklah diberi contoh yang konkrit yang boleh difahami melalui pancaindera mereka. Kanak-kanak tidak seharusnya diajar melalui lisan sahaja sebaliknya dibawa contoh yang konrit untuk ditunjukkan kepada mereka. Misalnya, pada hari ini guru mengajar tentang bola. Guru seharusnya membawa sebiji bola atau berbagai jenis bola untuk kanak-kanak tersebut. Mengajar mereka menyepak, membaling, memegang dan menangkap bola.
            Seterusnya, Ibnu Khaldun juga menyarankan pembacaan Al-Quran sebelum menghafalnya. Tafsir dan hukum tentang al-Quran mestilah diajar apabila mereka mencapai tahap dan daya pemikiran mereka.  Di samping itu, kanak-kanak harus dibentuk dengan penuh kasih sayang, lemah lembut dan bertimbang rasa bukannya dengan cara kekerasan kerana ini boleh menyebabkan mereka menjadi pemalas, pembohong, berlagak untuk menyembunyikan yang sebenar, membuat tipu helah dan tidak berperikemanusiaan. Ibnu Khaldun juga berpendapat bahawa, masa pembelajaran bagi kanak-kanak hendaklah tidak terlalu panjang kerana boleh menyebabkan kanak-kanak lupa apa yang dipelajari. Sebaliknya, jika kanak-kanak belajar dalam jangka masa yang pendek, mereka akan mudah faham sekali gus dapat mengingati apa yang diajar oleh guru mereka disertakan dengan cara yang betul bagi mendapatkan hasil pembelajaran yang baik.
            Selain itu, bahasa merupakan asas kepada pembelajaran kanak-kanak semasa pembelajaran. Jika guru salah menggunakan bahasa komunikasi tersebut kanak-kanak akan terdidik dengan gaya pembelajaran yang tidak seimbang. Pembelajaran mestilah dimulakan dengan menulis dan membaca, kemudian dikaitkan dengan makna atau nilai murni yang sesuai. Akhir sekali, pendekatan Ibnu Khaldun merupakan contoh pendekatan yang baik dalam membentuk peribadi seorang kanak-kanak kerana  meliputi semua aspek.
1.3  Johann Heinrich Pestalozzi (1746-1827).
 Tokoh seterusnya adalah Johann Heinrich Pestalozzi (1746-1827).Terdapat enam idea beliau mengenai pendidikan. Antaranya, anak-anak perlu dibimbing secara pelahan-lahan berdasarkan potensi yang ada padanya. Pengalaman itu bermula daripada deria kepada idea yang abstrak. Kita tidak boleh memaksa kanak-kanak diluar potensi dan kemampuan mereka kerana ini akan menyebabkan mereka memberontak.
Selain itu, percaya bahawa pendidikan adalah diasaskan kepada pengalaman-pengalaman deria. Ini kerana, melalui pengalaman itu, kanak-kanak boleh mencapai potensi mereka yang semulajadi. Di samping itu, beliau percaya bahawa pengajaran boleh dibentuk berdasarkan objek. Membilang, mengukur, merasa dan menyentuh adalah merupakan konsep yang terbaik dalam pembelajaran dengan menggunakan semua deria yang ada. Seterusnya, guru adalah guru yang mengajar kanak-kanak dan bukan mengajar mata pelajaran. Ini bermakna, guru bukan hanya mengajar subjek tersebut tetapi mengajar juga murid-murid nilai dan erti kehidupan yang sebenar. Beliau juga percaya kepada kumpulan pelbagai umur dan yakin bahawa ibu adalah orang yang terbaik mengajar anaknya.
1.4  Friedrich Frobel (1782-1852).
            Tokoh barat yang seterusnya adalah Friedrich Frobel (1782-1852). Frobel merupakan seorang tokoh pendidikan dari Jerman. Beliau digelar sebagai “Bapa Tadika”. Beliau  telah menubuhkan sebuah sekolah kanak-kanak yang dinamakan “Kindergarten” pada tahun 1837. Beliau adalah seorang yang kuat beragama dan menggangap manusia secara semulajadinya baik. Beliau juga menggangap bahawa dunia adalah tempat bekerja dan manifestasi terhadap Tuhan. Menurut beliau, “kanak-kanak umpama biji benih, ibu bapa dan pendidik umpama tukang kebun, kindergarten pula ialah taman untuk kanak-kanak. Oleh itu, kanak-kanak perlu berlajar dalam persekitaran yang terancang dan kanak-kanak berkembang melalui bermain”.
Antara idea Frobel ialah, keindahan untuk menarik minat kanak-kanak aadalah diperlukan dalam sesebuah taman kanak-kanak. Sekurang-kurangnya, ia dicat dengan warna yang terang, dipenuhi dengan gambar-gambar haiwan dan taman-taman. Seterusnya, sesebuah taman kanak-kanak perlulah dilengkapi dengan kerusi meja yang sesuai untuk kanak-kanak. Keadaan bilik mestilah besar bagi memudahkan pergerakan melakukan aktivi semasa pembelajaran. Kelas tersebut perlu dipenuhi dengan pemandangan, bunyi-bunyian dan objek-objek untuk kanak-kanak tersebut tahu akan duni yang mencabar di luar sana.
Selanjutnya, suasana di taman kanak-kanak hendaklah dapat mengawal kanak-kanak daripada pengaruh jahat yang terdapat dalam masyarakat dan bahaya alam sekitar. Idea Frobel juga iaitu di taman kanak-kanak, kanak-kanak perlu dipupuk engan perkembangan mental, fizikal dan sosial kanak-kanak. Taman kanak-kanak merupakan satu pendekatan terhadap latihan mereka untuk bermain dan belajar. Beliau mencadangkan dalam mendidik kanak-kanak perlu menggunakan objek supaya menimbulkan minat dalam pembelajarannya.
1.5  Maria Montessori (1870-1952)
 Tokoh barat seterusnya iaitu Maria Montessori (1870-1952). Beliau telah mengemukakan beberapa konsep asas dalam pembetukan kurikulum kanak-kanak pada peringkat awal. Ataranya konsep minda yang mudah menyerap. Menuruut Montessori, minda seseorang kanak-kanak ini mudah diterima sebelum mereka bersedia untuk diajarkan lagi konsep tersebut melalui deria mereka. Mereka akan mula menyerap peristiwa yang berlaku disekelilingnya daripada mereka mula lahir lagi. Konsep yang setereusnya adalah persekitaran yang tersedia. Ini bermaksud, persekitaran yang lengkap dengan bahan-bahan yang akan menyokong pembetukan konsep dan pengetahuan kanak-kanak apabila mereka memerlukannya.
 Konsep yang ketiga dikemukakan oleh Montessori adalah didikan diri. Apabila persekitaran mereka disusun secara lengkap dengan pelbagai bahan bacaan yang menarik, kanak-kanak mampu menjelaskan presepsi mereka dan menyusun pengalaman melalui aktiviti yang sesuai. Menurut Montessori, guru tidak perlu mengajar kanak-kanak secara formal. Guru hanya menunjuk ajar dan membimbing mereka dalam pemilihan bahan dan aktiviti. Di samping itu, konsep yang dikemukan oleh beliau iaitu bahan pembelajaran. Selepas kanak-kanak memelilih aktiviti pembelajaran mereka, guru hanya menunjuk ajar cara yang betul bagaimana menggunakan bahan tersebut. Mengikut Montessori, matlamat kurikulum pada peringkat awal adalah bagi memajukan diri kanak-kanak dari segi penumpuan perhatian, kemahiran memerhati dan meniliti, kesedaran presepsi dan lain-lain. Akhir sekali, iaitu tempoh sensitif yang bermaksud tempoh yang paling sesuai untuk kanak-kanak menguasai sesuatu kemahiran. Tempoh tersebut dapat dikesan apabila kanak-kanak menunjukkan kesediaan dan minat bagi mempelajari sesuatu kemahiran.
Menurut falsafah beliau, Ibu bapa patut diberi latihan dalam perkembangan kanak-kanak dan cara menggunakan pengetahuan ini dalam membimbing anak mereka. Selain itu, terdapat tempoh sensitif yang merupakan masa paling sesuai bagi kanak-kanak menerima maklumat dan konsep tertentu. Tempoh sensitif ini berbeza mengikut kadar perkembangan seseorang kanak-kanak. Di samping itu, anak-kanak mampu melatih diri sendiri, dengan bimbingan yang minimum daripada orang dewasa. Seterusnya, kanak-kanak yang biasa berdikari dalam proses pembelajaran akan terus belajar secara demikian apabila dewasa kelak.

Sunday, September 13, 2015

KEMAHIRAN MEMBACA


FAKTOR PENDORONG
Ibu Bapa dan persekitaran


Ibu bapa telah memainkan peranan yang aktif dalam membantu anak mereka belajar namun ada segelintir ibu bapa yang tidak prihatin akan hal ini.

PUNCA-PUNCA MURID KURANG MINAT MEMBACA
»Tiada semangat motivasi dalam diri
»"Mindset" membaca membosankan
»Lebih gemar menonton televisyen dan bermain.
»
»Kedudukan perpustakaan di tingkat tiga.
»buku-buku terbitan lama dan tidak diperbaharui
»keadaan perpustakaan yang tidak tersusun.
»bahan bacaan yang tidak sesuai dengan peringkat umur.
»
»Kerja sekolah terlalu banyak
»Tiada teman
»Di rumah tiada sudut khas untuk membaca

Kesantunan Verbal dan Nonverbal


















Single Plural of Nouns

In general the plural of a noun is formed by adding -S to the noun.
Singular
Plural
car
cars
house
houses
book
books
bird
birds
pencil
pencils

However:
1. When the noun ends in SS, SH, CH or X, we add -ES to the noun.
Singular
Plural
kiss
kisses
wish
wishes
match
matches
box
boxes
fox
foxes
  • I have a box in my bedroom.
  • I have three boxes in my bedroom.

2. When the noun ends in a VOWEL + Y, we add -S to the noun.
Singular
Plural
boy
boys
holiday
holidays
key
keys
guy
guys


3. When the noun ends in a CONSONANT + Y, we remove Y and add -IES to the noun.

Singular

Plural
party
parties
lady
ladies
story
stories
nanny
nannies
city
cities

4. If the noun ends in F or FE, we remove the F/FE and add -VES to the noun.
Singular
Plural
life
lives
leaf
leaves
thief
thieves
wife
wives

5. If the noun ends in IS, we change it to ES.
Singular
Plural
analysis
analyses
basis
bases
crisis
crises

6. There are a number of nouns that don't follow these rules. They are irregular and you need to learn them individually because they don't normally have an S on the end.
Singular
Plural
man
men
woman
women
child
children
foot
feet
tooth
teeth
goose
geese
mouse
mice
  • There is a child in the park.
  • There are many children in the park.

7. There are some nouns in English that are the same in the singular and the plural.
Singular
Plural
fish
fish
sheep
sheep
deer
deer
moose
moose
aircraft
aircraft
  • I can see a sheep in the field.
  • I can see ten sheep in the field.

GOLONGAN KATA

2.0 GOLONGAN KATA
2.1 Kata Nama
Menurut Norliza(2008) mendefinisikan kata nama sebagai nama bagi orang, tempat atau benda. Binaan frasa nama yang menunjukkan kedudukan kata nama sebagai inti frasa nama dan perkataan-perkataan lain sebagai penentu atau penerangannya. Golongan kata nama ini boleh dikelompokkan kepada tiga kumpulan iaitu:

2.1.1    Kata nama khas
Kata nama khas ialah kata nama yang merujuk kepada nama sesuatu benda atau orang yang bersifat khusus (Ab. Razak,1994). Huruf pertama kata nama khas ditulis dengan menggunakan huruf besar dalam sesuatu penulisan.

2.1.2  Kata nama am
Kata nama am adalah perkataan yang merujuk kepada benda, tempat, perkara atau konsep yang sifatnya umum. Nama benda-benda biasanya disebut kata nama am dan perkataan am tersebut bermakna biasa (Abdullah,2008).

2.1.3 Kata ganti nama
Kata ganti nama ialah perkataan yang menjadi pengganti kata nama khas dan kata nama am. Berikut adalah secara ringkas tentang kata ganti nama.

2.1.3.1 Kata ganti nama tunjuk
Kata ganti nama tunjuk ialah perkataan yang menjadi pengganti kata nama dan mendukung maksud yang menunjukkan benda atau perkara. Terdapat dua kata ganti nama tunjuk iaitu ini dan itu. Ini menunjukkan sesuatu benda yang dekat dan itu menunjukkan sesuatu benda yang jauh.

2.1.3.2 Kata ganti nama diri
i.              Kata ganti nama diri tanya.
Kata nama diri tanya ialah perkataan yang merujuk benda atau orang dalam bentuk tanya. Contoh yang terdapat dalam artikel adalah
ii.             Kata ganti nama diri orang

Kata ganti nama orang mengandungi perkataan yang mmerujuk diri orang yang tertentu iaitu diri orang pertama, diri orang kedua dan diri orang ketiga.
2.2 Kata kerja
Menurut Norliza(2008) kata kerja didefinisikan sebagai perbuatan yang dilakukan. Kata kerja ialah perkataan yang menjadi inti bagi binaan atau konstraksi frasa kerja. Terdapat dua jenis kata kerja iaitu kata kerja tak transitif dan kata kerja transitif.

2.2.1  Kata kerja tak transitif
Kata kerja tak transitif ialah kata kerja yang tidak memerlukan penyambut atau objek sesudahnya. Kata kerja tak transitif  tidak menggunakan sebarang objek atau penyambut selepas kata kerja tersebut (Siti Hajar,2011)
2.2.2 Kata kerja transitif
            Menurut Tatabahasa Dewan, kata kerja transitif ialah kata kerja yang mengandungi objek yang terdiri daripada frasa nama untuk melengkapkan maksudnya.  Menurut Faridah Nazir (2013), kata kerja transitif bermaksud kata kerja yang mengandungi objek yang terdiri daripada frasa nama untuk melengkapkan maksudnya.  Kata kerja transitif pula terbahagi kepada dua iaitu kata kerja transitif aktif dan kata kerja transitif pasif.
 2.3 Kata adjektif
Menururt Abdullah (2008), kata adjektif menunjukkan sifat kata nama, baik kata nama yang menunjukkan benda, orang tempat atau idea. Dalam ayat, kata adjektif berfungsi untuk menerangkan keadaan atau sifat bagi sesuatu kata nama atau frasa nama. Menurut Tatabahasa Dewan Edisi Baharu, terdapat sembilan kata adjektif.
            
Rajah 4 : Kata Adjektif
2.3.1  Kata adjektif keadaan/sifatan
Kata adjektif keadaan bermaksud kata adjektif yang terdiri daripada kata yang menerangkan perincian kualiti tertentu pada tabiat atau kelakuan serta perangai manusia (Ab. Razak,1994).
2.3.2 Kata Adjektif Ukuran
Kata adjektif ukuran memberi pengertian ukuran sebagai penerangan (Ab. Razak,1994).
2.3.3 Kata Adjektif Jarak
Kata adjektif jarak menerangkan jarak antara dua titik, iaitu daripada penutur kepada benda yang dirujuknya (Ab. Razak,1994)
2.3.4 Kata Adjektif Cara
Menurut Tatabahasa Dewan Edisi Baharu, kata adjektif cara ialah perkataan yang memberi pengertian keadaan kelakuan atau ragam sebagai penerang kata nama.

2.3.5 Kata Adjektif Pancaindera
Menurut Tatabahasa Dewan Edisi Baharu, keta adjektif jenis ini terdiri daripada perkataan yang memberi pengertian konsep rasa, pandang, dengar, bau, sentuh atau gabungan kelima-lima indera sebagai penerang kata nama.
2.3.6 Kata Adjektif Perasaan
Kata adjektif perasaan pula terdiri daripada perkataan yang memberi pengertian konsep perasaan sebagai penerang kata nama dan harus diikuti kata sendi nama (Tatabahasa Dewan Edisi Baharu, 1996)
 .4 Kata tugas
Kata tugas ialah kata-kata yang menjalankan tugas, sama ada terhadap kata atau ayat keseluruhannya (Hassan,1988). Kata tugas ialah sejenis perkataan yang hadir dalam ayat, kalusa, atau frasa untuk mendukung sesuatu kata tugas sintaksis tertentu. Berdasarkan Tatabahasa Dewan Edisi Baharu, kata tugas dibahagikan kepada empat kelompok dasar kata tugas. Antaranya, kata penyambung ayat, kata praklausa, kata prafrasa dan kata pascakata.
Kata penyambung ayat merangkumi kata hubung gabungan dan kata hubung pancangan. Kata praklausa merangkumi kata seru, kata tanya, kata perintah, kata pembenar dan kata pangkal ayat. Seterusnya, kata prafrasa meliputi kata bantu, kata penguat, kata penegas, kata nafi, kata pemeri, kata sendi nama, kata arah dan kata bilangan. Akhir sekali iaitu kata pascakata iaitu kata penekan dan kata pembenda.

2.4.1 Kata penyambung ayat
i.              Kata hubung gabungan
Menurut Tatabahasa Dewan Edisi Baharu, kata hubung gabungan ialah sejenis kata yang menghubungkan dua klausa atau lebih yang sama tara sifatnya.
ii.             Kata hubung pancangan
Menurut Tatabahasa Dewan Edisi Baharu, kata hubung pancangan ialah jenis kata yang menyambung klausa-klausa tak setara atau klausa pancangan pada klausa utama atau klausa induk.
2.4.2 Kata praklausa
i.              Kata tanya
Kata tanya digunakan untuk menanyakan sesuatu atau menyoalkan sesuatu.
2.4.3Kata prafrasa
i.              Kata bantu
Kata bantu ialah jenis kata yang bertugas membantu frasa kerja, prasa adjektif, dan frasa sendi nama iaitu dengan menimbulkan makna-makna tambahan.

ii.             Kata penguat
Kata penguat ialah perkataan yang mendahului atau mengikuti kata adjektif dan berfungsi menguatkan maksud yang terkandung dalam kata adjektif.
iii.            Kata nafi
Kata nafi ialah perkataan yang menjadi unsur nafi frasa-frasa predikat, frasan nama, frasa kerja, frasa adjektif dan frasa sendi nama.
iv.           Kata pemeri
Kata pemeri ialah unsur yang menjadi pemeri hal atau perangkai antara subjek dengan frasa-frasa utama dalam predikat.
v.            Kata bilangan
Kata bilangan ialah sejumlah perkataan yang menjadi penerang jumlah pada frasa nama.
vi.           Kata penegas
Kata penegas ialah ialah sejumlah perkataan yang memberi penekanan pada bahagian tertentu dalam ayat.
vii.          Kata sendi
Kata sendi nama ialah perkataan yang letaknya di hadapan frasa nama.